Wednesday, September 7, 2011

กลอนเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ตอนที่ 1



      จะกล่าวถึงหลักวิชาในคำสอน         ฝากเป็นกลอนกลั่นกรองเพื่อก้าวรุด
เปิดประตูสู่บริหารการมนุษย์                 ประเสริฐสุดในสาขาบริหาร
เริ่มประเด็นปัญหาในองค์การ                ที่สืบสานภารกิจเพื่อวันวาร
ด้วยจัดการธรรมชาติของบุคคล              และสืบค้นบทบาทขององค์กร
      โดยกำหนดกฎเกณฑ์กับความหมาย ด้วยหลากหลายนิยามจากกูรู
ล้วนเป็นครูผู้สอนชำนาญการ                 เป็นสะพานเพิ่มพูนแห่งปัญญา
กับกลยุทธ์องค์การสำคัญหนา               เพื่อนำพาองค์การไร้ปัญหา
เป็นที่พึ่งบุคลากรก่อศรัทธา                  นำนาวาก้าวไกลไร้กังวล
      เพิ่มจูงใจผูกพันกันเถิดหนา            ไม่ถลาแปรเปลี่ยนในวิถี
เป็นประโยชน์โลกบ้างในวจึ                  เป็นพาทีแยบยลปนระวัง
และทีมกลุ่มในองค์กรแกร่งพลัง             ไม่คุมขังความคิดด้วยจิตหวัง
วัฒนธรรมองค์กรสอนใจจัง                    ก่อกำลังเยี่ยมยุทธ์รุดหน้าไป
      โครงสร้างองค์กรก่อเข้มขลัง            ผูกพลังเพิ่มมิตรในหน่วยงาน
เทคโนโลยี่ที่ใช้อย่างชำนาญ                 ร่วมประสานบุคคลคนด้วยไมตรี
ให้เรียนรู้กับบุคคลอย่างถ้วนถี่                รวมทั้งมีน้ำจิตคิดใจดี
และเรียนรู้องค์การทันวิธี                       ด้วยปรานีผ่อนผันทันเหตุการณ์              

กลอนเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ตอนที่ 2


     ตอนสองพูดบุคคลและองค์การ       เพื่อขับขานเป็นวลีวจีสม
เรื่องมนุษย์นั้นหนาเป็นสังคม               คือจิตบ่มหรือไร้จิตพินิจจำ
พวกเรามีสัมพันธ์กันถ้วนหน้า               เป็นภาษาสื่อสารอย่างหรูหรา
วางแผนพร้อมพัฒนาทั่วอาณา             กับบุคลาเกี่ยวข้องไม่หมองใจ
    ด้วยฝีมือนักบริหารพัฒนา               สร้างคฑาสู่ฝันทุกชั้นชน    
วรยุทธ์เยี่ยมยอดในบัดดล                  จากคิคค้นวิจัยรายละเอียด
พฤติกรรมซ่อนเร้นเป็นพะเนิน             ไม่ประเมินในมนุษย์นึกรังเกียจ
คอยเพาะบ่มอบรมไม่พึงเคียด             โดยให้เกียรติถ้วนหน้าพาใจเพลิน 
    ด้วยมนุษย์เป็นสัตว์โลกที่ซับซ้อน     ยิ่งยอกย้อนยากยิ่งอย่างหลากหลาย
ทั้งนึกคิดรู้สึกอย่างเห็นลาย                 ทั่วทุกกายคนเราไม่เหมือนกัน
ทั้งหน่อเนื้อพงศ์เผ่าเหล่าสกุล             ทั้งความเชื่อค่านิยมที่แบ่งปัน
ศาสนาการเมืองเรื่องความฝัน              ล้วนต่างกันล้านคนก็ล้านใจ
    นักวิทยาโต้แย้งพันธุกรรม               สิ่งแวดล้อมพร้อมมากับมนุษย์
กระทบถึงสมรรถนะทางปัญญา            ปรารถนาความมุ่งมันไม่บั่นทอน
และแนวโน้มส่งผลการกระทำ              เป็นกงกรรมของคนล้วนหลอกหลอน
ต้องเติมแต่งต่อเติมเสริมบทกลอน        บุคลากรล้วนเหมาะเจาะกับงาน